Vrouwen zijn bijna altijd de eerste slachtoffers van het geweld dat een lange geschiedenis kent. Vrouwen en meisjes worden geconfronteerd met verschillende soorten geweld dat ze tegen komen op alle fronten van het maatschappelijk leven. Zo worden vrouwen thuis, op het werk en op straat dikwijls? blootgesteld aan allerlei vormen van geweld. Tijdens de afgelopen vijf jaar is ruim 9% van de Nederlandse bevolking slachtoffer geweest van huiselijk geweld. In bijna 75% van de gevallen van ernstig huiselijk geweld gaat het om lichamelijk geweld (65%) en seksueel geweld (8%). Geschat wordt dat er jaarlijks in Nederland minstens 200.000 personen slachtoffer worden van (evident) huiselijk geweld.
Uit recent onderzoek blijkt dat in 2010 ruim 118.000 kinderen en jongeren van 0 tot 18 jaar in Nederland (ruim 3 procent van het totaal) blootgesteld werden aan een vorm van kindermishandeling. Sinds 2004 is het totale aantal eerste contacten bij het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK) bijna verdubbeld (Jeugdzorg Nederland, 2013).
Ouderenmishandeling komt voor in gezins- en familierelaties, maar ook in zorgrelaties met beroepskrachten in de thuissituatie of binnen instellingen. De drie meest voorkomende vormen
zijn psychisch en fysiek geweld en financiële uitbuiting. Soms is de mishandeling het gevolg van overbelasting van de mantelzorger (vergelijk MOVISIE, 2013).
Werkloosheid onder migrantenvrouwen is hoger dan het landelijke gemiddelde. Dit wordt veroorzaakt door de economische crisis en werkloosheid. Huiselijke geweld is dus een maatschappelijk probleem en is daarom niet altijd het gevolg van de economische crisis. Ook door het politieke standpunt van de Turkse regering worden verschillende vormen van geweld, zoals huiselijk geweld, seksueel geweld, discriminatie van vrouwen en discriminatie van een andere seksuele geaardheid gerechtvaardigd. De schending van vrouwenrechten door de Turkse overheid beïnvloed ook de positie van de vrouwen in Nederland.
Migranten meisjes worden belemmerd om te participeren in de samenleving door enerzijds de discriminatie in Nederland en anderzijds door de Turkse overheid die de vrouwenrechten schendt. Kortom, de Turkse overheid bevordert de traditionele gezinsvormen en ongelijke rollenverdeling binnen het gezin. Hierdoor worden de vrouwen en meisjes belemmerd om deel te nemen aan de arbeidsmarkt.
Het voorgenomen beleid van de overheid is daarom erg belangrijk. Voor het welzijn van de burgers is het belangrijk dat de overheid maatregelen neemt, waarmee meer werkgelegenheid wordt gecreëerd, jongeren worden gestimuleerd om startkwalificaties te behalen en de nodige maatregelen worden genomen om huiselijk geweld te bestrijden.
DE TRADITIONELE GEZINSSTRUCTUUR EN HET GEWELD
De traditionele gezinsstructuur en de relaties binnen dit gezin werken in het nadeel van vrouwen. Binnen deze gezinsstructuur is de vrouw totaal afhankelijk gemaakt van de man. Binnen het gezin is de man het onweerlegbare gezinshoofd dat alles voor het zeggen heeft. Binnen een dergelijk gezin heeft de man het alleenrecht om over het lot van de vrouwen te beslissen. De vrouw krijgt de volgende rollen toebedeeld: het baren van kinderen, het huishouden en zonder tegenspraak de man in alle behoeftes voorzien. Voor het deelnemen aan het maatschappelijk leven is de toestemming van de man dan noodzakelijk.
De man als gezinshoofd van het traditionele gezin is de vertegenwoordiger van een macht die druk uitoefent op de vrouw. De man die met deze mentaliteit gevoed wordt, ziet het als zijn recht om lichamelijke, economische, psychologische en seksuele druk en geweld op de vrouw uit te oefenen. Deze situatie van de vrouw waarin zij blootgesteld wordt aan verschillende vormen van geweld, wordt aan de hand van tradities verklaard en als ‘normaal’ bestempeld. Zelfs vrouwen die blootgesteld worden aan geweld zien dit, tot ze het niet meer kunnen uithouden, als ‘normaal’. Dit als ‘normaal’ zien en/of het feit dat dit als ‘normaal’ gezien wordt is het gevolg van achterlijke (reactionaire) tradities die van generatie op generatie overgebracht worden. Vaak wordt tegen vrouwen die aan geweld blootgesteld worden het volgende gezegd: ‘het is je man, hij kan van je houden maar hij kan je ook slaan’, of, ‘het is een intern probleem van je gezin’. Daarom wordt het volgende aanbevolen: Zo wordt de maatschappelijke dimensie van dit probleem eigenlijk verborgen gehouden. Vele vooraanstaande personen van de familie tolereren het geweld onder invloed van achterlijke tradities, ook al willen ze het niet.
ATKB
2020