Recommendations FemResist, Women United Resisting Islamophobia

1. Introduction
The project “FemResist” is about fighting racism, xenophobia and discrimination against Muslim women and in particular refugee women. The main purpose of “FemResist” is to empower, support and protect Muslim women who face intolerance and  hatred. This project was developed and implemented in collaboration with three women’s organizations.

The participating organizations are:

• The Research Center of Women’s Affairs (RCWA) from Greece. RCWA is a non-profit and independent organization founded in 1987.
• Women’s Issues Information Center (WIIC) Lithuania, founded in 1996.
• Association of Women from Turkey in Amsterdam (ATKB), the Netherlands, founded in 1974.

2. Reason for this project
We, the three women’s organizations, are concerned about the ever-growing fascist, nationalist, populist and far-right movements and their growing influence in Europe. For the past decade, the far-right parties have used concerns about immigration, globalization and religious terrorism as a power tool. In Austria, the right-wing political parties took power in 2017, in Italy in March 2018, in France in 2018 and in Sweden in 2019.But large nationalist, extreme right-wing parties are also found in Ukraine, Poland and Hungary, as well as in countries like Slovenia, Croatia, Czech Republic, Slovakia, Latvia and Estonia. In countries not yet ruled by nationalists, far-right movements are also growing. In short, the hatred of ’the other’, i.e. anyone who looks like or is an immigrant, a gypsy (Roma?), a Muslim, is increasing all the time and we want to join forces to fight this.Legislation is not enough to tackle discrimination, racism There are regulations, guidelines and legal frameworks at European level that aim to combat inequalities and discrimination, including multiple forms of discrimination in a number of areas and to promote equal opportunities for all. These regulations are also intended to empower women and promote gender equality. For example, the European Court of Human Rights has created a ‘handbook on non-discrimination law’ together with the EU Fundamental Rights Agency. The handbook specifically deals with the principle of non-discrimination in the European Convention on Human Rights (ECHR) and EU law and focuses in particular on matters related to non-discrimination in practice. The prohibition of discrimination is therefore an important principle in EU law.Despite these regulations and frameworks, women in particular are victims of discrimination and racist movements in several European countries. Therefore, it is necessary to design anti-racism training (anti-Islamophobic training) so that people become aware of racism and discrimination. The ‘anti-racism training’ is aimed at people who are exposed to racism, so that they become aware of their situation. The training should also be aimed at people who have racist thoughts, but often say,”I’m not a racist, I’m against racism.”

3. Goal of the FemResist . project

The main goal of the “FemResist” project is to empower, support and protect Muslim women who face intolerance and hatred. The main ambition behind ‘FemResist’ is to create ‘anti-racism schools’ (anti-racism education) focused on women of ethnic backgrounds, refugees (including people living in camps), indigenous women, NGOs, local and regional authorities, the media, public and private social actors (ook hier weet ik niet wat hiermee bedoeld wordt), etc. In order to achieve the main objective, the following actions are planned:

• Establishing ‘Anti-racism, anti-Islamophobic schools (trainingcenters)’ in 3 countries;
• Documenting racist and Islamophobic incidents;
• Anti-racism festivals that highlight critical issues of racism and Islamophobia by using art.

Actions to achieve our goal

• Monthly publication of the documented racist and Islamophobia incidents on social media
  and communication with politicians and other stakeholders.
• Organize anti-racism festivals that will showcase critical issues of racism and Islamophobia
  through art.
• In addition to preparing a festival, a bimonthly bulletin is published, providing information
  about discrimination and racism against Muslim and refugee women in various European
  countries and how the emerging right-wing extremism has an impact on these issues.
• Meeting, networking and consultation between the three organizations;
• Realizing and fighting for an ‘anti-racism education’. This is a long term action.

4. Recommendations

• Establishing a committee, consisting of people with different cultural, educational and professional backgrounds who, when discrimination and racism is observed, alert the Dutch authorities and stress the importance of fundamental rights of the EU, in which non-discrimination and equality between men and women are established.
• That the committee investigates how to realize an ‘anti-racism training’ and that the Dutch government facilitates the committee. The ‘Guide to the establishment of anti-racism schools’ that has already been designed for this purpose should be used as the basis for this.
• The committee monitors and follows the design phase of the ‘anti-racism training’.
• Governments should embed ‘anti-racism training’ in government policy, so that racism and discrimination are combated and gender equality is promoted.

De vrouwen in het Midden-Oosten

De vrouwen in het Midden-Oosten

Het geweld, de verkrachtingen en de verkoop van vrouwen als seksslaven door de Islamitische Staat zijn de laatste tijd de belangrijkste thema’s geweest van het nieuws en de dagbladen. Of het nu gaat om kinderen, ouderen of vrouwen, men is getuige geworden van hartverscheurende, mensonterende misdaden die door de IS worden gepleegd. Alle landen, de VS voorop, hebben aanvankelijk hun verantwoordelijkheid slechts genomen door hun afschuw te tonen. Verder hebben ze stilzwijgend toegekeken op deze bloedige oorlog.

In alle oorlogen en gevechten zijn het vooral de vrouwen en kinderen die het hardst worden getroffen. De wreedheden en bloedbaden die nu in Syrië en Irak plaatsvinden, zijn niet anders dan wreedheden en bloedbaden die in het verleden in het Midden-Oosten zijn geweest. De Islamitische Staat die een bloedige strijd voert in Syrië en in Irak zonder kinderen en vrouwen te ontzien wordt indirect gesteund door Saoedi-Arabië, Qatar en Turkije, maar ook door de omringende landen die radicaal islamitisch zijn en waar de Sharia wetgeving geldt. Bovendien werden de terreurorganisaties als Al Qaida, Hizbullah Al-Nusra en de IS gesteund door westerse soevereine machten die handelen uit eigenbelang.

In het Midden-Oosten is het een zonde om als meisje te worden geboren. De meisjes dragen vanaf hun geboorte het lot van hun moeders. Hun wereld wordt donker gemaakt doordat zij van kleins af aan worden gewikkeld in zwarte boerka’s. Vanaf dat moment kijken deze meisjes met een donkere bril naar de wereld. Doorstuderen, het maken van carrière, het vormen en uiten van hun eigen mening zijn voor hen onbereikbare dromen. Vrouw zijn in het Midden-Oosten betekent: trouwen op zeer jonge leeftijd, het maken van kinderen en verkracht worden zonder dat de dader wordt beschuldigd of bestraft. Vrouw zijn in het Midden-Oosten betekent: verkocht worden aan een partner, slachtoffer worden van alle vormen van geweld en verkocht worden als slaaf op slavenmarkten.

In deze 21e eeuw is er overal in de wereld sprake van onrechtvaardigheid, worden vrouwen behandeld als tweederangsburgers, is er ongelijkheid tussen mannen en vrouwen en zijn er talloze vrouwen slachtoffer van huiselijk geweld. Maar in de 21e eeuw van het Midden-Oosten beleven de vrouwen deze onrechtvaardigheid veel erger. In de naam van religie worden de vrouwen gedomineerd volgens de Shariawet die niet verschilt van middeleeuwse opvattingen. In het Midden-Oosten worden de vrouwen vaak als slaven behandeld.

IS en andere vergelijkbare extreem islamitische terreurbewegingen zullen altijd bestaan. Bovendien hebben de extreem islamitische landen in het Midden-Oosten en de grote westerse machten deze terreurorganisaties gesteund voor hun eigen economische of politieke belangen. Het is hypocriet dat deze machten (landen), die jarenlang hebben toegekeken naar de slechte situatie van de vrouwen in het Midden-Oosten en dit indirect hebben gesteund of toegelaten, zelf zo vaak spreken over vrouwenrechten en mensenrechten.

Ondanks deze zorgelijke ontwikkelingen, voeren juist de vrouwen in het Midden-Oosten een moedige strijd tegen de extremisten. Ze voeren een strijd tegen de onderdrukking, de vernedering en de gruwelijke aanvallen van de terreurorganisatie IS. Ze voeren een strijd voor een menswaardig leven voor iedereen in het Midden-Oosten. De geschiedenis laat zien hoe moedig en gedurfd de strijd van vrouwen is tegen de wreedheden van de terreurorganisaties en hun ondersteunende machten.

GEWELD TEGEN VROUWEN, KINDEREN JONGEREN EN OUDEREN NEEMT STEEDS TOE

Vrouwen zijn bijna altijd de eerste slachtoffers van het geweld dat een lange geschiedenis kent. Vrouwen en meisjes worden geconfronteerd met verschillende soorten geweld dat ze tegen komen op alle fronten van het maatschappelijk leven. Zo worden vrouwen thuis, op het werk en op straat dikwijls? blootgesteld aan allerlei vormen van geweld. Tijdens de afgelopen vijf jaar is ruim 9% van de Nederlandse bevolking slachtoffer geweest van huiselijk geweld. In bijna 75% van de gevallen van ernstig huiselijk geweld gaat het om lichamelijk geweld (65%) en seksueel geweld (8%). Geschat wordt dat er jaarlijks in Nederland minstens 200.000 personen slachtoffer worden van (evident) huiselijk geweld.

Uit recent onderzoek blijkt dat in 2010 ruim 118.000 kinderen en jongeren van 0 tot 18 jaar in Nederland (ruim 3 procent van het totaal) blootgesteld werden aan een vorm van kindermishandeling. Sinds 2004 is het totale aantal eerste contacten bij het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK) bijna verdubbeld (Jeugdzorg Nederland, 2013).

Ouderenmishandeling komt voor in gezins- en familierelaties, maar ook in zorgrelaties met beroepskrachten in de thuissituatie of binnen instellingen. De drie meest voorkomende vormen
zijn psychisch en fysiek geweld en financiële uitbuiting. Soms is de mishandeling het gevolg van overbelasting van de mantelzorger (vergelijk MOVISIE, 2013).

Werkloosheid onder migrantenvrouwen is hoger dan het landelijke gemiddelde. Dit wordt veroorzaakt door de economische crisis en werkloosheid. Huiselijke geweld is dus een maatschappelijk probleem en is daarom niet altijd het gevolg van de economische crisis. Ook door het politieke standpunt van de Turkse regering worden verschillende vormen van geweld, zoals huiselijk geweld, seksueel geweld, discriminatie van vrouwen en discriminatie van een andere seksuele geaardheid gerechtvaardigd. De schending van vrouwenrechten door de Turkse overheid beïnvloed ook de positie van de vrouwen in Nederland.
Migranten meisjes worden belemmerd om te participeren in de samenleving door enerzijds de discriminatie in Nederland en anderzijds door de Turkse overheid die de vrouwenrechten schendt. Kortom, de Turkse overheid bevordert de traditionele gezinsvormen en ongelijke rollenverdeling binnen het gezin. Hierdoor worden de vrouwen en meisjes belemmerd om deel te nemen aan de arbeidsmarkt.
Het voorgenomen beleid van de overheid is daarom erg belangrijk. Voor het welzijn van de burgers is het belangrijk dat de overheid maatregelen neemt, waarmee meer werkgelegenheid wordt gecreëerd, jongeren worden gestimuleerd om startkwalificaties te behalen en de nodige maatregelen worden genomen om huiselijk geweld te bestrijden.
DE TRADITIONELE GEZINSSTRUCTUUR EN HET GEWELD
De traditionele gezinsstructuur en de relaties binnen dit gezin werken in het nadeel van vrouwen. Binnen deze gezinsstructuur is de vrouw totaal afhankelijk gemaakt van de man. Binnen het gezin is de man het onweerlegbare gezinshoofd dat alles voor het zeggen heeft. Binnen een dergelijk gezin heeft de man het alleenrecht om over het lot van de vrouwen te beslissen. De vrouw krijgt de volgende rollen toebedeeld: het baren van kinderen, het huishouden en zonder tegenspraak de man in alle behoeftes voorzien. Voor het deelnemen aan het maatschappelijk leven is de toestemming van de man dan noodzakelijk.
De man als gezinshoofd van het traditionele gezin is de vertegenwoordiger van een macht die druk uitoefent op de vrouw. De man die met deze mentaliteit gevoed wordt, ziet het als zijn recht om lichamelijke, economische, psychologische en seksuele druk en geweld op de vrouw uit te oefenen. Deze situatie van de vrouw waarin zij blootgesteld wordt aan verschillende vormen van geweld, wordt aan de hand van tradities verklaard en als ‘normaal’ bestempeld. Zelfs vrouwen die blootgesteld worden aan geweld zien dit, tot ze het niet meer kunnen uithouden, als ‘normaal’. Dit als ‘normaal’ zien en/of het feit dat dit als ‘normaal’ gezien wordt is het gevolg van achterlijke (reactionaire) tradities die van generatie op generatie overgebracht worden. Vaak wordt tegen vrouwen die aan geweld blootgesteld worden het volgende gezegd: ‘het is je man, hij kan van je houden maar hij kan je ook slaan’, of, ‘het is een intern probleem van je gezin’. Daarom wordt het volgende aanbevolen: Zo wordt de maatschappelijke dimensie van dit probleem eigenlijk verborgen gehouden. Vele vooraanstaande personen van de familie tolereren het geweld onder invloed van achterlijke tradities, ook al willen ze het niet.

ATKB
2020